24-02-08

Leycesteria formosa: een speciale bessendragende sierheester

Wie van een speciale heester met veelzijdige kwaliteiten houdt, komt onwillekeurig terecht bij Leycesteria of fazantenbes.  Zowel de bloem als de daaropvolgende bessentrossen zorgen voor een opvallende schoonheid.  De bloei start begin juni en houdt aan tot eind september.  Daarna ontwikkelen zich de donkerrode bessen die heel wat vogels interesseren.  Het is een niet al te grote heester, die zowel in een kuip als in de volle grond geplant kan worden.    

 

Herkomst

De thuisbasis van fazantenbes is in de Himalaya van Noord-Pakistan tot China.  Sommige soorten komt men er tegen tot op een hoogte van 3000 m.  Als struik staat hij er in bossen en rivieren.  In Europa deed deze, tot op heden nog zeldzame heester in onze tuinen, zijn intrede omstreeks 1824.

 

Naam
De botanische naam heeft deze heester te danken aan William Leycester, Engelse plantdeskundige en rechter in Bengalië. Formosa is een Latijns woord en betekent mooi. De naam fazantenbes heeft betrekking op het feit dat deze struik in een Engeland speciaal voor fazanten aangeplant wordt.

Kenmerken
Leycesteria is van de kamperfoeliefamilie (Caprifoliaceae).  In het Nederlands gebruikt men meerdere naamgevingen: fazantenbes, grootmoeders oorbel, caramelbes, valse muskaatnoot.
De fazantenbes is een bladverliezende heester met groene, holle, rechtop staande stengels met een blauwachtige glans. De donkergroene bladeren zijn aan de onderzijde blauwachtig, ca. 18 cm breed en langwerpig.

De bloei met witte tot 10 cm lange, overhangende, pagodeachtige bloemtrossen en grote purperrode schutbladeren situeert zich van half juni tot einde september. De schutbladeren blijven aan de stelen zitten, ook al zijn de bloemen afgevallen. De bloemen zijn zowel mannelijk als vrouwelijk.

 

De bessen zijn in het begin groen, dan rood, later zwart en steken mooi af tegen de rode schutbladeren.  Ze zullen niet lang aan de struik blijven zitten, want vogels, vooral fazanten, zijn er dol op.  Hun geur is chocoladeachtig, sommigen beweren nootmuskaatachtig.

 Standplaats

De fazantenbes houdt van een zonnige, beschutte plek in de tuin.  Ze voelen zich het best in een doorlatende bodem.   Ook in halfschaduw geeft deze heester behoorlijke resultaten.

 Vermeerdering

De fazantenbes zaait zich gemakkelijk uit.  Elke bes bezit vele zaadjes die door de vogels kwistig rondgedragen worden in de tuin. 

Via zijn wortelbestand breidt de heester zich eveneens gemakkelijk uit.  Men kan het zeker geen woekeraar noemen maar toch moet je zijn enthousiasme regelmatig inperken.  De afgestoken delen zijn meteen prima stekken.

 Wintervastheid

De struik is niet helemaal wintervast.  Hiermee bedoelen we dat bij aanhoudende strengere vorst delen van de takken kunnen invriezen.  Geen nood echter want na de winter schiet de plant terug uit vanuit de wortel en bereikt al snel een hoogte van 1,5 meter.  Indien het zachte winters zijn haalt deze struik gemakkelijk 2 m.  Zelf snoei ik de overgebleven stengels, einde maart, in tot op een halve meter.  Het komt de struikvorming ten goede.

 In pot

Fazantenbes kan heel gemakkelijk in pot gehouden worden.  Zorg wel voor voldoende begieting tijdens de warme maanden.  De plant zelf zal je zijn dranktekort vlug laten merken.  Laat het echter niet zover komen want dan heb je gemakkelijk gele blaadjes en bladafval.

In pot is het een prima plant om de kale voorjaarsplekken in de border weg te werken. 

Bij strenge vorst is het best de pot te beschermen.