Tuinbelevenissen

Wie begin mei enkele zaadjes van Ipomea in de grond stopte kan nu genieten van de bloemen van deze krachtige klimplant. 

Ipomea is in de volksmond beter gekend als winde.  Menig tuinliefhebber gaat dan aan het huiveren en denkt aan de voortdurende strijd tegen de woekerende akkerwinde (Convulvus arvensis).  Deze cultivar 'Morning Glory' is van dezelfde familie maar bezorgt je zeker geen nare ervaringen.  Hij kleurt je klimrek met mooie grote helblauwe bloemen met een wit hart.  Nadeel is dat ze zich op de late avond openen en tegen de middag van de volgende dag voorgoed sluiten.  Het zijn m.a.w. ééndagsbloemen.

Asclepia tuberosa of knolzijdeplant is met zijn oranjerode bloemen een goede potplant.  Ook in de vaste plantenborder is hij een opvallende verschijning.  Spijtig dat deze plant bij ons niet echt wintervast is.  Een beschermde plaats met nodige afdekking geeft kans op overleven.  Hij gedraagt zich eerder als tweejarige.  Zaaien in koude bak vanaf maart geeft goede resultaten.  Stelt geen speciale eisen aan de grond maar kan minder tegen langdurige droogte.

Tot vóór enkele jaren vormden lelies steeds een probleem in mijn tuin.  Niet alleen de leliehaantjes belaagden hen maar vooral verrotten de knollen of werden ze opgepeuzeld.  Vier jaren geleden heb ik resoluut gekozen ze in pot te plaatsen.  En dat lukt wonderwel.  Al die jaren staan ze in hun zelfde pot en in dezelfde aarde.  In de winter blijft de pot gewoon buiten staan.  Zodra ze uitschieten in het voorjaar begin ik met vloeibare meststof te geven en ga ermee door tot een tijdje na de bloei.

Eremurus of 'Naald van Cleopatra' was bij mij ook geen gemakkelijke klant.  Zand verwerken in de grond volstond niet.  Toen ik steengruis in de grond mengde lukte het plots wel.

Door de zachte winters bloeien de penstemons veel vroeger dan voorheen.  Door de vele kleurvariëteiten zijn het echte toppers voor de bloemenborders.  Voor meer info omtrent herkomst, groeiwijze, stekken nemen, ... zie het artikel van 14 februari 2008.

Penstemon Grandiflora heeft en dik grijsachtig blad.  De witte bloemen zijn op het uiteinde lichtpaars. 

Penstemon 'Rich Ruby' wordt een struik van +/- 80 cm.  Hij vatte dit jaar de bloei een maand vroeger aan dan normaal.  Zoals bij alle andere bloeit hij doorlopend indien men de verwelkte bloemenstengel verwijdert.

Buiten deze soorten beschik ik nog over een achttal andere soorten.  Hier nam de bloei nog geen aanvang.

Phygelius aequalis 'Yellow Trumpet' wordt ook Kaapse fuchsia genoemd.  Even heeft men gedacht met een fuchsia te maken te hebben, maar niets is minder waar.  Toch pogen veredelaars kruisingen met fuchsia's om op deze wijze de leegte van een gele fuchsia op te vullen.  Phygeluis is afkomstig uit de streken rond Kaap de Goede Hoop.  De plant is niet echt winterhard (tot - 4° C) maar de zachte winters van de laatste jaren hebben ons dit doen vergeten.  Ze zorgen er eveneens voor dat de bloeitijd een heel stuk naar voor is geschoven.  Waar deze normaal juli-augustus bloeit, is dit jaar de start reeds gegeven einde mei!  Om deze mooie plant niet kwijt te spelen neem ik ieder jaar einde augustus een paar stekjes.

Deze struik is afkomstig uit het Oostelijke deel van de Verenigde Staten (Louisiana, Florida, Indiana, Maine).  R.A. Jaynes ligt aan de basis van de vele variëteiten binnen de groep 'Kalmia Latifolia'.  Als Nederlandstalige naam gebruikt men 'Lepelboom' maar ook 'Berglaurier'.  Behoort tot de familie der Ericaceae (Heifamilie).  Deze wintergroene struik wenst een behandeling zoals de rhododendron (matig zure grond).  Je mag hem zowel in volle zon als in halfschaduw plaatsen.  In volle zon kleuren de bloemen intenser rozerood.  In halfschaduw gaan ze eerder naar lichtroze tot wit.  Goed om weten is dat alles aan de plant giftig is.  De bloeitijd vangt aan half mei en houdt aan tot binnen juni.  Deze struik is door zijn trage groei een aanrader voor je pottentuin.

Reeds jaren siert een clematis montana de 8 meter hoge conifeer met zijn overvloed aan witte bloempjes.  Tijdens de zomer is er nog een tweede speler in het spel.  Dan tooit de conifeer zich met de rood-oranje trompetbloemen van een campsis grandiflora.

De uitbundigheid van de voorjaarsbloeiers is ieder jaar opnieuw verrassend mooi.  Ze laten ons ontwaken uit de (te) lange winterslaap.  Ze vangen het langzaam opgroeien van de zomerborders perfect op.  Met enkele foto's uit mijn stadstuintje wil ik dit even accentueren.

De viooltjes kijken steeds vrolijk naar de camera.

Mengeling van primula's, tulpen, hyacinten, violieren tussen de opkomende pioenen, hemerocalis, akelei, ...