27-12-16

Hedychium (siergember) als trekpleister in de tuin.

096.JPGZo’n zes jaren geleden kreeg ik van een vriend een stuk van zijn Hedychium gardnerianum ‘Monster Kahili’. De wortelstokken waren zo fel aangegroeid dat de pot waarin de plant stond opengescheurd was. Twee jaren later stond ik met hetzelfde probleem. Het deed me besluiten om de helft opnieuw op te potten en de andere helft in de tuin te planten. Vermits siergembers niet wintervast zijn heb ik de plant in het najaar afgedekt met eerst een laagje takjes met daarop een dikke laag afgevallen blad. In het daaropvolgende voorjaar had ik de moed reeds opgegeven en de plaats met late afgeprijsde verwilderingstulpen opgevuld. Toen deze uitgebloeid waren en afstierven was mijn verwondering groot toen ik drie scheuten van de Hedychium zag bovenkomen. Het was toen eind mei! Een bloem heb ik dat jaar niet gezien. Sindsdien herhaalt de geschiedenis zich. De Hedychium komt pas boven nadat de verwilderingstulpen, die er bovenop staan, ver afgestorven zijn. Maar nu krijg ik 3 à 4 prachtige bloemen. Realist genoeg zijnde hou ik steeds een stuk in pot want de laatste winters waren niet echt die naam waardig.

Hedychiumfamilie telt ongeveer 50 soorten en behoort tot de familie van de Zingiberaceae. Komende uit de zuidelijke Himalaya van Nepal tot Indië zijn er nogal wat verschillen in deze familie. Maar allemaal zijn ze weinig wintervast en hoeven dus voldoende beschutting in de winter. Maar wie het waagt wordt rijkelijk beloond met een plant met een sterke exotische toets. De hoog opgaande stengels lijken op bamboe en de grote bladeren vallen onmiddellijk op. De prachtige bloemen, in de top van de stengels, verschijnen half september en blijven ruim 10 dagen alle aandacht trekken. Een aantal siergembers verspreiden daarenboven een aangename geur.

Dat Hedychium vrijwel onbekend is, is te wijten aan het feit dat ze tot op heden niet te vermeerderen zijn via weefselkweek en daarom niet rendabel. De vermeerdering gebeurt meestal via de ondergrondse wortelstokken (rhizomen). Zaaien kan ook maar de kiemkracht is beperkt tot zo’n 30% van de zaden. Belangrijk bij het zaaien is dat dit onmiddellijk na de oogst dient te gebeuren want de zaden verliezen heel snel hun kiemkracht.

Wie geen risico wil nemen kan de wortelstokken opgraven en op een droge vorstvrije en lichte plaats bewaren. Dat lukt perfect maar het daaropvolgende jaar zal men bij het opnieuw uitplanten in de tuin of pot geen bloemen hebben. Daarom is het best ze in de tuin te laten en goed af te dekken … en wat risico te nemen.

Bij kwekers verneem ik dat Hedychium coronarium of ‘white butterfly lily’ de meest geplante is en met reden. Hij is gemakkelijk in de tuin, vermeerdert goed, heeft wondermooie witte bloemen en een ver dragende heerlijke geur.

Wil je wat meer zien van al die pracht, breng dan eens een bezoek aan volgende website: http://www.gingersrus.com

De commentaren zijn gesloten.