25-10-10

Programma VVPV - regio Pajottenland


11:01 Gepost door jos in VVPV-Pajottenland: info | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

22-10-10

Goedkoop blauwen van hydrangea's

In de meeste tuincentra vindt men produkten om prachtige blauwe bloemen te verkrijgen op hydrangea's.  Toch is er een heel goedkope manier die onze groot- en overgrootouders gebruikten nl. aluminiumfolie.  Inderdaad als men rond de struik proppen 'zilverpapier' in de grond stopt, krijgt men hetzelfde effect als met de produkten.  Het enige nadeel is dat men een niet afbreekbaar materiaal in de grond brengt.  Maar ja aan alle voordelen zijn nadelen!

11:55 Gepost door jos in Tuinweetjes | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Ligularia: een topper voor de schaduwhoek

Het is niet eenvoudig om planten te vinden die kleur brengen in de schaduwhoek.  In het voorjaar lukt dit vrij goed omdat het bladerdek zich nog niet heeft toegedekt.  Vanaf juni is dit veel moeilijker.  Ligularia is een prachtige uitzondering op dit scenario.  De warmgele bloemkleur is als een zonnetje in de toch wel meer donkere hoek.

 

 

 

Ligularia dentata is de meest voorkomende van deze familie.  Oorspronkelijk was deze te vinden in kreupelhout en open plekken in de bossen in het Verre Oosten.  Het is een forse plant die een humusrijke, leemachtige bodem vereist, die voldoende vochtig moet blijven.  Directe zonnestralen zijn nefast voor zijn behoud.  Indien de plant onvoldoende vocht kan opnemen laat hij de grote donkere bladeren vrij snel slap hangen.  Indien je grond onvoldoende vocht kan houden kun je aan dit probleem verhelpen door waterkristallen toe te voegen.

De meeste Ligularia’s zijn zomerbloeiers.  De bloemen verschijnen vanaf eind juni tot diep in augustus.  De bloemkleur is altijd geel.  We kennen twee bloeiwijzen nl.  in vlakke tuilen (lijkend op margrieten) en in slanke bloemaren (met een massa kleine bloemen).  Slakken zijn de voornaamste belagers.  Ze zullen de plant niet verwoesten maar zijn mooiheid aantasten.  Wind heeft geen invloed op Ligularia’s.  Zelfs de hoogste soorten hoeven geen enkele steun.  Ligularia stenocephala ‘The Rocket’ kan tot 2 m hoogte gaan.  Ligularia hodgsonii wordt daarentegen amper 80 cm.  De bladkleur bovenaan gaat van licht- naar donkergroen.  Onderaan varieert het van groen naar roodbruin.  Deze bladeren staan op groene of donkerbruine stengels afhankelijk van de soort.

 

Je merkt dat er heel wat variatie zit in de Ligularia familie.  Reden temeer om deze topper voor de schaduwhoek eens uit te proberen.

Papaver ‘Black Paeony’ een bijna zwarte bloem

Zwarte bloemen zijn echt zeldzaam.  Meestal is het zo dat we het zwart met een korreltje zout moeten nemen.  Het zijn eerder heel donkerpaarse met een zwarte ondergrond.  Papaver ‘Black Paeony’ behoort tot deze categorie.  Buiten de kleur heeft deze éénjarige papaver ook zijn gemakkelijke combineerbaarheid mee zoals bv. met gipskruid of met witte dille.

 

 

Meer dan éénjarig …

Zoals de meeste éénjarige papavers is de kans groot dat hij zich na de bloei royaal uitzaait.  Het zaad bevat oliehoudende stoffen hetgeen het overwinteren sterk ten goede komt.  Woekeren doen ze ook niet want indien ze in te grote getale te voorschijn komen zijn ze gemakkelijk te wieden.  Ze nestelen zich op hun voorkeurplaatsen en deze zijn meestal ook de meest aangewezene.  Het verplanten is eerder moeilijk omwille van de penwortel.  Als je dus tot zaaien overgaat is het best ze op hun plaats te zaaien en daarna uit te dunnen.  Zaai ze in de serre in turfpotjes of WC-rolletjes.  Deze kun je zonder verplanten op de juiste plaats inplanten in de tuin.

 

Kwalijke reputatie …

De naam papaver ontleent de plant aan zijn witte melksap die de grondstof is voor opium en morfine.  Voor de geneeskunde een zegen, als drug voor velen al snel een kruis.  De zaadjes zijn bekend als maanzaad en worden gebruikt als garnering voor brood.  Ze bevatten ook olie die gebruikt wordt in olieverven.

 

Meestal gevulde bloem

Black Paeony heeft meestal een gevulde bloem en is dieppurper met een zwarte zweem.  Je kunt wel eens een enkele tussen je zaailingen hebben.  De zaailingen hiervan kunnen opnieuw allemaal dubbele bloemen geven.  Verrassing is dus troef.  Nadeel van papavers is hun meestal korte bloei maar deze wordt zeker gecompenseerd door de fraaie zaaddozen die evenzeer decoratief zijn.