22-10-10

Ligularia: een topper voor de schaduwhoek

Het is niet eenvoudig om planten te vinden die kleur brengen in de schaduwhoek.  In het voorjaar lukt dit vrij goed omdat het bladerdek zich nog niet heeft toegedekt.  Vanaf juni is dit veel moeilijker.  Ligularia is een prachtige uitzondering op dit scenario.  De warmgele bloemkleur is als een zonnetje in de toch wel meer donkere hoek.

 

 

 

Ligularia dentata is de meest voorkomende van deze familie.  Oorspronkelijk was deze te vinden in kreupelhout en open plekken in de bossen in het Verre Oosten.  Het is een forse plant die een humusrijke, leemachtige bodem vereist, die voldoende vochtig moet blijven.  Directe zonnestralen zijn nefast voor zijn behoud.  Indien de plant onvoldoende vocht kan opnemen laat hij de grote donkere bladeren vrij snel slap hangen.  Indien je grond onvoldoende vocht kan houden kun je aan dit probleem verhelpen door waterkristallen toe te voegen.

De meeste Ligularia’s zijn zomerbloeiers.  De bloemen verschijnen vanaf eind juni tot diep in augustus.  De bloemkleur is altijd geel.  We kennen twee bloeiwijzen nl.  in vlakke tuilen (lijkend op margrieten) en in slanke bloemaren (met een massa kleine bloemen).  Slakken zijn de voornaamste belagers.  Ze zullen de plant niet verwoesten maar zijn mooiheid aantasten.  Wind heeft geen invloed op Ligularia’s.  Zelfs de hoogste soorten hoeven geen enkele steun.  Ligularia stenocephala ‘The Rocket’ kan tot 2 m hoogte gaan.  Ligularia hodgsonii wordt daarentegen amper 80 cm.  De bladkleur bovenaan gaat van licht- naar donkergroen.  Onderaan varieert het van groen naar roodbruin.  Deze bladeren staan op groene of donkerbruine stengels afhankelijk van de soort.

 

Je merkt dat er heel wat variatie zit in de Ligularia familie.  Reden temeer om deze topper voor de schaduwhoek eens uit te proberen.

De commentaren zijn gesloten.